ضرورت پايش‌هاي مستمر زيست محيطي ( ۴ )
 
 ... حدود ١٦ سال از خاتمه جنگ ايران و عراق مي گذرد .اين جنگ،
 نظير هرجنگ ديگري ، آثار زيانبار و مخربي از خود بر جاي گذاشته
 که از جمله مهمترين آنها تخريب و آلودگي محيط زيست هر دو کشور
 است . پس از همه جنگها ، رسوباتي خطرناک در طبيعت بر جاي
 مي ماند که ضروري است شناسائي و پاک سازي شوند ، امري که
 متآسفانه هر دو طرف درگير کمتر به آن پرداخته اند .
 دراينجا لازم است اشاره اي داشته باشم به کتابهاي درسي خودمان
 که به احتمال زياد شما هم خوانده ايد : جريان عنصر راديواکتيوي بنام
 استرنسيوم ٩٠ و اينکه همراه باد و باران در سراسر دنيا منتشر شده
 و با جذب شدن در بافتهاي گياهان و جانوران و انسان ها مي تواند
 منجر به مشکلات خاصي شود .مي بينيم که يک آزمايش اتمي در
 جزيره اي کاملا دور افتاده و متروک نزديک قطب جنوب صورت مي گيرد
 اما عوارض ناشي از آن سالها گريبانگير همه موجودات زنده جهان
 مي شود . برگرديم به ميهن خودمان ؛ سالهاي سال شديدترين
 درگيري هادر نخلستانهاي جنوب غربي کشور صورت گرفته و رسوبات
 انواع فلزات سنگين - موجود در انواع گلوله ها و پرتابه ها - نظيرسرب
 و نيکل و کادميوم ... و انواع ترکيبات سمي - موجود در مهمات - نظير
 جيوه و ارسنيک ... در خاک اين منطقه باقي مانده است .ترکيبات
 بسيار خطرناک ديگر نظير گازهاي شيميائي خردل ، سارين و اعصاب
 را هم اضافه کنيد . اين ترکيبات از طريق خاک و آب وارد چرخه حيات
 مي شوند ، جذب نخل ها شده و به هر دانه خرما هم سهمي مي
 رسد و چند صد کيلومتر اين طرف تر ما آن را با لذت مي خوريم .
 دامها در مراتعي که سابقآ محل درگيري بوده تغذيه مي شوند و از
 طريق علوفه حاوي مواد سمي ، شير و گوشت شان آلوده شده
 و باز ما آنها را مي خوريم .حتي يک مورد تاکنون نشنيده ام که از
 محصولات زراعي و دامي اين مناطق نمونه برداري و عيارسنجي
 شود . کشورهائي که داراي فناوري پيشرفته تسليحاتي هستند
 - نظير همه کشورها - سالانه تمرينات و مانورهاي گسترده اي
 دارند .در اين کشورها قبل و بعد از مانور  از خاک ، آب و گياهان
 منطقه عمليات نمونه برداري مي شود تا آلودگي حاصل از رزمايش
 کاملا مشخص شود . موارد متعددي بوده که نهادهاي بهداشتي
 يا زيست محيطي آن کشورها ، منطقه رزمايش را قرق مي کنند
 و با کيلومترها حصار کشي ، سالها يک منطقه را ايزوله مي کنند
 تا ميزان آلودگي به سطح قابل قبولي کاهش يابد .فکر نمي کنم
 در کشور ما ناظرين سازمان حفاظت از محيط زيست حتي اجازه
 ورود به منطقه مانور را داشته باشند چه رسد به اينکه في المثل
 مانور را لغو و يا منطقه را ايزوله کنند . يادمان باشد که بسياري
 از مانورهاي نظامي ما در همين بيابانهاي بين قم و تهران انجام
 مي شود و بر اساس جهت طبيعي باد ، غبار مناطق مذکور
 به راحتي به تهران و نواحي اطراف رسيده و رسوب مي کند .
 ... ما نيز بالاخره بايد روزي از يک جائي شروع کنيم و البته هر
 چه زودتر بهتر . بسيار اميدوارم که نهادهاي زيست محيطي و
 و بهداشتي - درماني ما هنگام رويدادهاي زيانبار ، رديابي عناصر
 مخرب را از نزديک و به فوريت آغاز کنند تا آثار مخرب چنين عواملي
 به حداقل برسد . از نهادهاي حکومتي و سياسي و نظامي نيز
 انتظار مي رود که راه را براي چنين پايش هائي هموار سازند.
 مطلب را با ذکر ٢ مثال مهم به پايان مي برم :
 ١-  تقريبا همه آزمايشات هسته اي پاکستان در بيابانهاي استان
 بلو چستان آن کشور انجام مي شود . آيا نهادهاي مسئول ايران
 - به جهت ارزيابي عوارض خطرناک زيست محيطي - در نوار مرزي
 مجاور محل آزمايش مستقر مي شوند يا خير ؟
 ٢- مخاصمات ويرانگر دولت پيشين عراق طي ٣ جنگ فاجعه بار
 آلودگيهاي بسيار گسترده اي در غرب و جنوب ايران ، در کويت
 و در خليج فارس به وجود آورده است . آيا في المثل شيلات
 ايران هرگز آزمايشات توکسيکو لوژيک ( سم شناختي ) روي
 محصولات دريائي که عرضه مي کند انجام داده يا خير ؟ ...
 
لینک
       

      پنجمين نمايشگاه بين المللی محيط زيست

                        ( جشنواره سبز ايران )

                ۲۲ - ۱۸  خرداد ماه  ۱۳۸۳  -  تهران

  در محل نمايشگاه بين المللی - سالن  ۵ برگزار می شود .

  نمايشگاه هم جنبه بازرگانی و هم جنبه فرهنگی دارد ولی

  اينکه در عمل به کدام سمت گرايش داشته باشد و يا اينکه

  تا چه حد موفق باشد بايد صبر کرد و ديد .

 

لینک
       
   ضرورت پايش هاي مستمر زيست محيطي ( ٣ )
 
...  حدود ٤ سال پيش در آماري که در جرايد منتشر شده بود
 
خوانديم که شيوع بيماري سرطان در ايران  ٣٥  برابر متوسط
 
جهاني است ، بله سي و پنج  برابر . البته اين يک آمار خام
 
و کلي است و از ديد آماري يا پزشکي بايد مورد تجزيه و تحليل
 
دقيق قرار بگيرد . وارد جزئيات آن خبر نمي شوم ولي آنچه
 
جاي تامل و تاسف دارد اين است که در سالهاي پس از انتشار
 
خبر هيچ تحقيق مستمر و آکادميکي در مورد ريشه يابي وفور
 
برخي سرطان ها در ايران انجام نگرفته است .اگر هم چنانچه
 
مسئولي ناچار به پاسخ گوئي شود يا طبق معمول تکذيبيه
 
صادر مي کند و يا به لطايف مختلف قضيه را کش داده و عاقبت
 
ماست مالي مي کند .
 
داستان واردات کره هاي چرنو بيلي ، توزيع شير خشک هاي
 
راديو اکتيو ، مصرف حلال هاي غير مجاز در صنعت رنگ سازي
 
و چاپ ، مصرف گوشت هاي آلوده و ... را همه کمابيش
 
شنيده ايم  اما از اينکه کدام مرجع رسمي و علمي - نه
 
مرجع قضائي  - موضوع را پيگيري کرده خبري نشنيده ايم . ...
 
 
 
لینک