تحول اقتصادی و مهمترین مانع درونی   

در مطالب قبلی اشاره شد که از مهمترین موانع  بیرونی "طرح تحول اقتصادی " وجود تنش های

عمیق سیاسی و نظامی در منطقه است .

اما این طرح در بطن خود نیز مشکلاتی دارد . در مجموع باید گفت "ساختار بوروکراتیک" طرح ،به ویژه

در مرحلهء اجرا، می تواند کل طرح را به انحراف و حتی نابودی کشاند .

مهمترین و خطرناکترین بخش این بوروکراسی همان معضلی است که از ابتدای انقلاب با آن روبرو

بودیم و هستیم و از اساس مفسده برانگیز است . یعنی همان گزینش .

یعنی باز هم "عده ای" (طبعا معتمد) باید بنشینند و در مورد شما تصمیم بگیرند که "شما در چه

دهکی قرار دارید" .

بی اختیار سالهای طولانی جنگ و سهمیه بندی را به یاد می آورم که چگونه نان آور یک خانوادهء

 چند نفری نتوانست حتی یک حلقه لاستیک به نرخ دولتی تهیه کند ولی آن دیگری که بسیار هم

متمول بود دهها دستگاه کولر و پیکان و یخچال و دریل و تلویزیون و ... را هر ماه به نرخ دولتی تحویل

گرفته و پس از رفع حوائج شخصی ، مازاد را هم در بازار سیاه نقد می فرمود .

لینک
   انهدام پیش از ساخت   

در مطلب قبلی عرض شد که یکی از پیش شرط های بنیادین برای تحقق طرح تحول اقتصادی

"تنش زدایی" است . حال آنکه در عمل می بینیم در حالیکه کنفرانس جی هشت در ژاپن جریان

داشت و درست در جوار آن دی هشت در مالزی برقرار بود و بسیاری از شاخص های اقتصادی

در سطح جهان علائم بهبودی از خود نشان می داد ناگهان فستیوال موشکی ایران برگزار گردید

و همهء رشته ها پنبه شد . همزمانی این رزمایش - آنهم در تنگهء هرمز - با سخنان آشتی

جویانهء سران دول متخاصم بیشتر موجب حیرت شد . و تا چند روز دیگر هم یک مانور عمدتآ

هوایی و گسترده برگزار خواهیم کرد . به جنبهء دفاعی رزمایش کاری ندارم اما با چنین

اقداماتی هرگز نخواهیم توانست به اهداف طرح تحول اقتصادی نزدیک شویم .

هزینهء سرسام آور این مانورها و آلودگی زیست محیطی آبی و خاکی ناشی از آن یک طرف،

و به هم ریختن ثبات منطقه و دامن زدن به مسابقهء تسلیحاتی از طرف دیگر ، اقتصاد نفتی

و بیمار ما را نفتی تر و بیمارتر می کند . به عبارت دیگر پایه های اقتصاد سالمی که در پی آن

هستیم پیش از ساخت منهدم می شود .

لینک
   تحول در تزلزل   

سرانجام پس از سالیان طولانی ، دولت تصمیم به اصلاح سیاستهای کلان می گیرد. کاری که باید

از مدت ها پیش شروع می شد اما زنجیرهء زالوهای مکندهء اقتصاد نفتی همیشه در برابر آن

مقاومت نموده است .در اینکه چنین طرحی باید اجرایی شود شکی نیست ولی در اجرای آن - نظیر

هر طرح دیگر - نباید تنها به فاکتورهای داخلی (قابل پیش بینی ،قابل طراحی و قابل اجرا بودن) توجه

کرد ،بلکه توجه به عوامل خارجی (که معمولا از کنترل طراح خارج است) گاه اهمیت دوچندان

می یابد .

متاسفانه در شرایط فعلی ، عوامل خارجی به گونه ای عمل می کنند که شانس موفقیت طرح

مذکور را به شدت می کاهند .

- رشد بی سابقهء قیمت انرژی در سطح جهان (که ممکن است به سقوط ثانوی تبدیل شود)

موجب بی ثباتی در تمام بازارهای جهانی شده و تورم و رکود تاریخی در حال وقوع است .

صرفنظر از مشکلات ساختاری در اقتصاد خویش ، با تورم وارداتی روبرو هستیم .

- تنش زدایی در روابط خارجی باید پیش شرط آغاز طرح باشد . در همین ماه های اخیر دیدیم

که چگونه - تنها با یک شایعه - بسیاری از خانواده ها به اندازهءمصرف چند سال خود چای یا برنج

و غیره خریدند . حال تصور کنید که چند راکت به سوی ایران شلیک شود یا حتی یک بار دیوار صوتی

بر فراز یک بیابان ما شکسته شود . اگر قبول ندارید که چه اتفاقاتی خواهد افتاد به وقایع سال های

اول جنگ و انقلاب مراجعه کنید . صف پفک نمکی و تیغ اصلاح آن هم به شرط ارائهء کوپن دفترچهء

بسیج ...

- منطقه ای که ما در آن هستیم یعنی خاورمیانه یکی از بی ثبات ترین مناطق جهان پس از جنگ

جهانی دوم است . وقوع ده ها جنگ و کودتا و انقلاب و مناقشات داخلی بهترین شواهد بر این

مدعا هستند . بنابراین از نظر سیاسی و امنیتی نیز تزلزل کامل در منطقه حکمفرماست .

- دولت نهم کمتر از یکسال فرصت دارد . بر اساس یک سنت دیرین حتی با تعویض یک وزیر یا

مدیر ارشد هم بسیاری از سیاستهای گذشته عقیم مانده و دنبال نمی شود . بنابراین چنانچه

طرح مذکور به فوریت به اجرا درآید در همان ابتدا با رکودی به دلیل انتخابات روبرو خواهد شد .

همانگونه که در ابتدا ذکر شد بسیاری عوامل خارجی از کنترل طراحان و مجریان بیرون هستند .

در مجموع شرایط خارجی اکنون به گونه ای متزلزل هستند که - متاسفانه - شروع  اجرای طرح را

با تردید بسیار روبرو می سازند .

 

لینک
   رحمتی یا لعنتی ؟   

گفته می شود تنها وزیری بود که از دولت قبل به دولت نهم راه یافته بود . کاری هم به کارنامهء

وزارتی اش ندارم . اینکه چند کیلومتر اتوبان کشید یا چند تونل زد یا چند پل ... ولی در زمینهء

زیست محیطی یادگارهای بسیار منحوسی از خود بر جای گذاشت . میان گذر دریاچه ارومیه،

کنارگذر تالاب انزلی ، اتوبان ! گلستان ، جادهء ابر ، اتوبان تهران - شمال ... و ده ها میراث سیاه

دیگر . هر چه بود رفت . فقط امیدوارم خلف وی - آنطور که در ایران مرسوم است - کاری نکند

که رحمت فرستیم بر سلف وی !

لینک