میلیتاریسم پنهان   

یک نقشهء شهری ساده و با مقیاس بسیار دور ( یعنی اصلا کوچه و بن بست داخل آن پیدا نیست)

کنار دستم بود . ناگهان - کاملا اتفاقی - چشمم به شناسنامهء آن افتاد . در همان سطر اول و با حروف

درشت چاپ شده بود : با تشکر از قوهء قضائیه ! دادستانی ... ! ادارهء ... ارتش ! و کلی نهاد نظامی

و انتظامی دیگر . توضیح اینکه در نقشهء مذکور حتی اتوبان ها هم به سختی رویت می شدند ولی

نوشته های مذکور نشان می داد این نقشه در چند جا و چند مرحله مورد بازبینی قرار گرفته .

قطعا در انتهای همین سریال های تلویزیونی وطنی مشاهده کرده اید که بلا استثنا از شرکت ناجی

هنر (نیروی انتظامی) و حراست صدا و سیما و کلانتری شمارهء... و ایضا شرکت برق منطقه ای!!

کمال تشکر به عمل می آید . از سوی دیگر چنانچه به سوابق صاحبان منسب کنونی دقت کنید

به اعضای سابق یا فعلی نهادهای نظامی و انتظامی و امنیتی به کرات برخورد می کنید .

فی نفسه شاید اشکالی نداشته باشد . مثلا مهندس مجربی قبلا در جبهه یا سپاه حضور داشته .

اما اینکه شرط لازم و کافی برای دستیابی به سطوح ارشد مدیریت ملی ، این باشد قطعا جای

سوال و اشکال است .به هر حال دید نظامی - امنیتی متفاوت است با سایر دیدگاه ها .

البته این مورد محدود به ایران نیست . در بسیاری از دموکراسی های امروزی نیز شاهد حضور

VETERAN  ها در بسیاری از سطوح دولتی هستیم . قطعا دیدگاه مشترکی در بین ایشان یافت

می شود ( در مورد چگونگی برخورد با مسائل متفاوت ) "صرف نظر از ملیت و مکتب ایشان" .

لینک