ضرورت استفاده از بالگرد مناسب در امداد و خدمات   

چند سال است که نهادهای متفاوت غیرنظامی - به درستی - روی به استفاده از هلیکوپتر جهت ارائهء

خدمات سریع و موثر آورده اند . از جمله گشت های هوایی برای کنترل ترافیک شهری و برون شهری،

امداد و نجات در سوانح گوناگون و پشتیبانی خدمات سیویل .

متاسفانه در تمام سالیان پس ازانقلاب تکیهء اصلی تمامی خدمات هلیکوپتری ما بر بالگردهای

آگوستابل بوده و هست ، چه در موارد نظامی و چه غیر نظامی . عمده مدل های موجود در ایران

بل ۲۰۴ ،۲۰۵، ۲۰۶  و حتی ٢١۴ و ٢١٢ (به تعداد بسیار محدود) است . بالگردهای بل در اصل آمریکایی

 هستند و همگی میراث ارتش پهلوی دوم هستند . تقریبا تمامی این بالگردها اکنون مدتهاست

 عمر مفید شان به سر آمده است و باید از رده خارج شوند .

صنایع هلیکوپتر اصفهان دراصل به مونتاژ (پیش از انقلاب) و اوورهال (پس از انقلاب ) می پردازد و ما در

این زمینه فاقد امکانات ساخت هستیم . برخی موارد هم که گاه در رسانه ها منتشر می شود درواقع

ایجاد تغییرات بومی در مدل های موجود است و نه طراحی و ساخت یک بالگرد کاملا وطنی .

تنها همین اواخر بود که - پس از سالیان زیاد - اقدام به خرید تعداد محدودی هلیکوپتر کردیم . البته

هلیکوپتر میل-می ١٧١یک هلیکوپتر نظامی سنگین روسی است که قادر به ارائهء خدمات سیویل

 نیست . بدیهی است سایر هلیکوپترهای موجود نظیر کبری یا شینوک اساسآ از بحث ما خارج هستند

 چون نوع طراحی آنها امکان استفادهء خدماتی را نمی دهد.

حال اجازه دهید ببینیم چرا  بل ٢٠۵ یا بل ٢٠۶ - علیرغم کارآیی فراوان - مناسب ارائهء خدمات

غیرنظامی نیستند .

١ - عمر زیاد این بالگردها همواره آنها را با خطر سانحه و سقوط مواجه می سازد .

٢ - ابعاد بزرگ این بالگرد ها قدرت مانور را - به ویژه در محیط های شهری - از آنان سلب می نماید .

در شرایطی نظیر تهران که هم ارتفاع ساختمان ها مدام در حال افزایش است و هم شبکهء توزیع

برق آن - فشار قوی و فشار ضعیف - را کابل های هوایی تشکیل می دهند و در بیشتر مناطق با

کمبود عرض معبر مواجه هستیم و حتی ساختمان های بلند و دولتی ما فاقد پد هلیکوپتری هستند،

پرواز با بل در ارتفاع پایین ریسک محض است .

دو سانحهء جدی گزارش شده خود موید این مدعاست . یکی در بزرگراهی داخل شهر و دیگری در

جاده ای در حومهء شهر.

٣ - طول ١٢ تا ١۵ متری ملخ اصلی امکان برخورد و سانحه را در نواحی مسکونی افزایش می دهد .

۴ - وزن ۵/٢ تا ۵/۴ تنی این بالگردها ابعاد سانحه را در صورت سقوط در مناطق مسکونی افزایش

می دهد .

۵ - برای ماموریت هایی نظیر گشت هوایی ، کنترل ترافیک یا فیلمبرداری فاقد توجیه اقتصادی

هستند . هم با ظرفیت خالی پرواز می کنند و هم مصرف سوخت زیادی دارند و هم در تامین

قطعات با مشکل مواجه هستند .

۶ - ضریب ارتعاش و شکافت هوا در این بالگردها بسیار زیاد است لذا هنگام فرود یا پرواز مشکلات

زیادی به وجود می آورند . لرزش فوق العادهء اجسام و ابنیه ، آلو دگی صوتی بسیار زیاد و ایجاد باد

و گرد و خاک زیاد از جمله موارد قابل ذکر است .

٧ - ملخ عقب فاقد قاب است که خطر بسیار زیادی برای ابنیه و مردم حاضر در صحنه و حتی

سرنشینان خود بالگرد دارد .

...

به نظر می رسد تهیه و به کارگیری هلیکوپترهای سبک و فوق سبک برای ماموریت های امداد و

نجات شهری ، نظارت ترافیک ، فیلمبرداری و ... باید در اولویت قرار گیرد .

جالب است بدانید امروزه در بسیاری بالگردهای امدادی حتی برانکارد حمل بیمار در خارج کابین

قرار می گیرد تا حتی الامکان وزن و ابعاد هلیکوپتر کاهش یابد .

 

 

لینک