حرمت و کراهت   

من یک فقیه یا طلبه یا اسلام شناس نیستم . اما حداقل آشنایی را با احکام اسلام

دارم . تعلیمات دینی را در مدرسه و واحدهای معارف را هم در دانشگاه خوانده ام .

می دانم که تنها نمازی که نه غسل می خواهد و نه وضو نماز میت است . و این خود

نشان دهندهء فوریتی است که اسلام برای دفن هرچه سریعتر میت قائل است .

آن وقت ما اجساد سربازانی که پس از بیست سال کشف یا به ایران تحویل داده اند

می چینیم پشت تریلی و دور ایران می گردانیم .

و عجیب اینکه ٨ سال جنگیده ایم، بیش از ٢٠ سال است که از پایان جنگ می گذرد  

ولی هنوز جنازه در می آید . از همان موقع تا همین الان هم تکرار می کنیم که با

 کمترین تلفات بعثی ها را تار و مار کرده و پیروز شده ایم ! ...

لمس یا همان مس میت غسل خاص خودش را دارد . حتی دیدن میت کفاره دارد .

 احتمالا دیده اید که یک موتورسوار که تصادف و فوت کرده و کنار خیابان افتاده است

 اول از همه رویش را با پتو یا ملافه یا چادر ماشین یا هر چیزی که دم دست باشد

می پوشانند . با اینحال اطرافش پر می شود از سکه و پول که برای کفاره می اندازند .

میت - مخصوصا میت مسلمان - حرمت زیادی دارد . احکام و روایات و احادیث بسیاری

در مورد گورستان و دفن و محل دفن وجود دارد . مثلا : نوشته های روی سنگ قبور را

نخوانید ، فراموشی می آورد . یا : شبهای جمعه عبور از گورستان مستحب است ...

خلاصه با اطلاعات دینی ناقصی که دارم می دانم که پراکندن اموات در نقاط مختلف

و خارج از گورستان مسلمین اشکال دارد . از دوستانی که صاحب معلومات کافی

شرعی و دینی هستند خواهش می کنم نظر خود را در این باب بیان کنند .

اینکه بیاییم و پس از چرخاندن اموات یا شهدا در سطح شهرها یا استانها ، تعدادی را

در دانشگاه و تعدادی را در مراکز فرهنگی یا مجلس یا صدا و سیما یا کوه یا گردشگاهها

یا ... دفن کنیم ( که بعد خودبخود تبدیل به زیارتگاه می شوند و مقایسه کنید با درختان

بیگناهی که به همین جرم ! - یعنی زیارتگاه شدن - قطع شدند ) به نظر بنده دارای

ایراد شرعی و حتی انسانی و بهداشتی و روانشناختی است .

ابتدای انقلاب یک جملهء بسیار مشهور بیان شد که : ... قبرستانها را آباد کرد .

الان که تمام آبادیها را قبرستان می کنیم !

در انتها باز هم تاکید می کنم که میت حرمت دارد و پراکندن قبور کراهت دارد .

چنانچه دوستان متشرع و آگاه نظر دیگری دارند لطفا تذکر دهند .

 

لینک