تشکل هاي زيست محيطي : تشتت و تأسف
 
 
 سازمان هاي غير دولتي يا همان  N . G . O.  ها  در همه جاي دنيا حضور
 دارند :  در اندازه هاي  متفاوت
 ( کوچک ، بزرگ ، محلي ، ملي و حتي فرامليتي )
 و در سطوح متفاوت ( محفل ، گروه ، حزب ، فرا حزب - رسمي ،
 غير رسمي ، نيمه رسمي ... ) .
  N . G . O . هاي ايراني مشابهت ها و تفاوت هائي با ساير کشور ها
 دارند ، که خود نيازمند بحثي گسترده است .
 
 اما يکي از بارزترين نماد هاي تشکل هاي ما " موسمي بودن " است .
 به گونه اي که هر از چند گاهي در گوشه اي حرکتي صورت مي گيرد
 و بعد سکوت و دوباره  باز حرکتي محدود وسپس باز انفعال ... تا حدي که
 به انحلال  کامل مي انجامد .
 
 و متأسفانه اين ظهور و سقوط ها ،  سالهاست که تکرار مي شود  و
 کمتر کسي است که  به دنبال ريشه يابي آن رفته باشد.
 چرخه  فوق،  شامل همه تشکل هاي مردمي مي شود و تنها اختصاص
 به تشکل هاي زيست محيطي ندارد .
 در ماه هاي اخير ، انفعال در همه تشکل ها به صورت بارزي مشهود بود
 ( نظير انتخابات مجلس يا حتي همين هفته منابع طبيعي و ... )
 
 آنچه مسلم است  اين انفعال و پراکندگي مايه تأسف است ، چون به هر
 ميزاني که زمان را از دست مي دهيم ، مشکلات گوناگون به صورت
 تصاعدي افزايش مي يابند و در مقابل  ، يافتن راه حل هاي مؤثر نيز
 دشوار و دشوارتر مي شود .
 
 در نخستين گام ، روحيات ما بايد متحول شود .  N . G . O . ها بايد
 بيش از پيش خود را جدي بگيرند و عامه مردم و مسئولين نيز بايد بسيار
 بيش از اين به تشکل هاي مردمي بها دهند .
لینک