ضرب المثل ...   
 به کيشي آيند  و به فيشي  روند .
حتما آنرا شنيده بوديد . بسيار متاسفم که مجبورم آنرا در
بسياري از روابط حاکم در دنياي مجازي نيز به کار برم.
 
اول از خودم بگويم . مطلبي انتقادي درزمينه يکي از
مشکلات عمده زيست محيطي سرزمينم ارسال مي کنم
و يکي از علل عمده را کوتاهي دواير دولتي مي دانم .
بلافاصله تعريف و تمجيدهايي با مقاصد خاص دريافت
مي کنم ... و همزمان اهانت و الفاظ ناشايست از طرف
مقابل مي رسد ...  و اين اصلا برايم تازگي ندارد ...
 
روز بعد لينک يکي از ارگانهاي دولتي مرتبط با محيط
زيست را در وبلاگ قرار مي دهم و باز همان داستان
تکرار مي شود با اين تفاوت که ارسال کنندگان تمجيد
و تهديد جايشان عوض شده ! به فاصله کمتر از ٢٤
ساعت ... واين اصلا برايم تازگي ندارد ...
 
تنها اين را مي دانم که براي حل يک معضل بشري
نگاشته ام و اصلا برايم تفاوت نمي کند که دولت
چندم است يا مجلس چندم ... حتي اينکه درکدام
کشور يا قاره باشم هم تفاوتي نمي کند ...
 
فقط مي نويسم به اميد بهبودي و ترميم آسيبهاي
زيست محيطي و بالطبع آلام بشري .
 
يقين دارم که همه دوستاني که با خلوص و اعتقاد
مي نويسند تجربياتي بسيار مشابه من دارند .
و صد افسوس .
لینک